Actieve optische ontvanger

Wat zijn de verschillen tussen de actieve optische ontvanger en de passieve optische ontvanger?

1. Versterking:

Actieve optische ontvanger: Bevat ingebouwde versterking (meestal met een transimpedantieversterker) om zwakke optische signalen te versterken.

Passieve optische ontvanger: Mist versterking en vertrouwt uitsluitend op fotodetectoren om optische signalen om te zetten in elektrische signalen.

2. Complexiteit:

Actieve optische ontvanger: Complexer met extra actieve componenten, heeft stroom nodig en vereist mogelijk meer onderhoud.

Passieve optische ontvanger: Eenvoudiger, met minder componenten, wat leidt tot lager stroomverbruik en hogere betrouwbaarheid.

3. Kosten:

Actieve optische ontvanger: Doorgaans duurder vanwege de extra componenten en schakelingen.

Passieve optische ontvanger: Over het algemeen kosteneffectiever vanwege de eenvoud.

4. Toepassingen:

Actieve optische ontvanger: Geschikt voor langeafstands-, hogesnelheids- of lage-signaalintensiteitstoepassingen waar signaalversterking essentieel is.

Passieve optische ontvanger: Idea voor korteafstands- of hoge-signaalintensiteitstoepassingen, zoals lokale netwerken (LAN's) of passieve optische netwerken (PON's).

Werkingsprincipe van een actieve optische ontvanger

Het werkingsprincipe van een actieve optische ontvanger omvat verschillende belangrijke stappen:

1. Lichtontvangst: De fotodetector van de ontvanger (vaak een PIN- of APD-diode) ontvangt binnenkomende optische signalen en zet deze om in elektrische stroom.

2. Signaalversterking: Om signaalverzwakking over lange afstanden te compenseren, wordt de elektrische stroom door een transimpedantieversterker (TIA) geleid. De TIA zet de stroom om in een spanningssignaal en versterkt dit.

3. Signaalconditionering: Het versterkte elektrische signaal kan verdere conditionering ondergaan, zoals egalisatie en filtering, om de signaalkwaliteit te verbeteren.

4. Signaalconversie: Het geconditioneerde elektrische signaal wordt vervolgens verwerkt door een analoog-digitaalomzetter (ADC) als er digitale gegevens nodig zijn, of het kan direct worden gebruikt als analoog signaal.

5. Gegevensherstel: In digitale systemen wordt het herstelde signaal verder verwerkt met behulp van klokherstel en datadecoderingstechnieken om de oorspronkelijke datastroom te extraheren, die vervolgens kan worden gebruikt door het ontvangende apparaat of verder kan worden verzonden in het netwerk.

Het verminderen van OBI in vezelnetwerken met hoge dichtheid: het voordeel van RFoG Mini Node-technologie

RFoG (Radio Frequency over Glass) is een prominente topologie waarmee traditionele kabelexploitanten echte fiber-to-the-home-architecturen kunnen implementeren terwijl ze hun back-end headend-infrastructuur intact houden. Hoge-dichtheid RFoG-clusters hebben echter vaak te maken met Optical Beat Interference (OBI), een ernstig fenomeen dat optreedt wanneer meerdere abonnee-mini-nodes tegelijkertijd stroomopwaartse RF-signalen proberen te verzenden op exact dezelfde golflengte. Het overwinnen van OBI vereist het inzetten van slimme RFoG-mini-nodes met optische squelch-mogelijkheid of dynamische golflengteverschuiving. Door samen te werken met een ervaren fabrikant van optische communicatiecomponenten kunnen ISP's ontvangers aanschaffen die hun stroomopwaartse lasers intelligent dempen wanneer er geen actief RF-verkeer wordt gedetecteerd, waardoor OBI-geïnduceerd pakketverlies volledig wordt geëlimineerd en naadloze compatibiliteit met DOCSIS 3.1 en next-generation interactieve netwerken wordt gegarandeerd.

Veelgestelde vragen over actieve optische ontvangers & mini-nodes

Wat is het fundamentele verschil tussen een actieve optische ontvanger en een passieve mini-node?

De doorslaggevende factor tussen de twee architecturen komt neer op signaalversterking en stroomvereiste:

Actieve optische ontvanger: Bevat interne versterkingsfasen (zoals een transimpedantieversterker en RF-versterkermodules). Het heeft een externe stroomvoorziening (5V of 12V DC) nodig om zwakke ingangsoptische paden tot -21 dBm te versterken, wat een hoog RF-niveau oplevert dat geschikt is voor het aansturen van coaxiale distributienetwerken.

Passieve optische ontvanger / mini-node: Werkt volledig zonder stroomvoorziening. Het vertrouwt strikt op de fotodiode om hoogvermogen optische signalen direct om te zetten in RF. Het biedt geen versterking en is ideaal voor korteafstands-FTTH-aansluitingen waar het ingangsvermogen zeer stabiel is (typisch > -1 dBm). Voor niet-gevoede implementaties kunt u onze hogegevoeligheidsconfiguraties van WDM passieve mini-node bekijken.

Hoe stroomlijnt een optische mini-node met WDM de FTTH triple-play migratie?

Een optische mini-node met WDM (Wavelength Division Multiplexing) fungeert als een alles-in-één grensapparaat voor moderne ISP's. Het bevat een ingebouwde optische filter die binnenkomende golflengten splitst. Het routeert het 1550 nm analoge of digitale tv-signaal naar de fotodiode van de ontvanger voor RF-conversie, terwijl het tegelijkertijd 1310/1490 nm of 1270/1577 nm datastromen doorgeeft naar de ONU of OLT-gateway van de abonnee. Het gebruik van deze geïntegreerde micro-nodes minimaliseert splijt-rommel en bespaart kritieke ruimte in huishoudelijke aansluitdozen.

Waarom verlaagt de JUNPU JPX86RF actieve ontvanger de netwerkbouwkosten voor operators aanzienlijk?

De JPX86RF is ontworpen met een ultra-hogegevoeligheids optische ontvangstbuis en een speciale laagruis-matching schakeling. Omdat het een uitstekende draaggolf-ruisverhouding (CNR) handhaaft, zelfs bij een ultra-laag optisch ontvangstvermogen van -15 dBm tot -21 dBm, hoeven operators niet constant signaalpaden langs het netwerk te versterken. Deze hoge gevoeligheid stelt een enkele stroomopwaartse EDFA optische versterker in het centrale kantoor in staat om zijn uitgangsvermogen te splitsen over aanzienlijk meer abonnees, waardoor de totale hardware-CAPEX voor grootschalige FTTH-infrastructuuruitrol drastisch wordt verlaagd.